در صنعت بستهبندی نرم، یک انقلاب فنآوری با هدف "سبز، کارآمد و ایمن" بی سر و صدا در جریان است. لمینت بدون حلال، به عنوان یک فناوری نسل جدید، به تدریج جایگزین لمینیت خشک سنتی به عنوان مسیر اصلی ارتقاء صنعت می شود. بنابراین تفاوت بین این دو فرآیند چیست؟
هسته لمینیت خشک سنتی استفاده از حلال های آلی مانند اتیل استات به عنوان حامل چسب ها است. حلال با پوشش، خشک کردن و لمینیت تبخیر می شود تا به فیلم چسبانده شود. با این حال، اشکالات آن آشکار است: مقادیر زیادی از حلال تبخیر شده در طول تولید، باعث خطر آتش سوزی، آزاد کردن ترکیبات آلی فرار و آلودگی محیط زیست می شود. در عین حال، فرآیند خشک کردن انرژی- فشرده است و ممکن است خطر باقیمانده حلال را به همراه داشته باشد.
در مقابل، فناوری لایهبرداری بدون حلال، مزایای انقلابی را نشان میدهد. از چسب های 100% جامد استفاده می کند و نیازی به حلال ندارد. در دمای اتاق، یک چسب دو جزئی با استفاده از دستگاه اختلاط دقیق اندازه گیری شده مخلوط می شود، مستقیماً روی بستر اعمال می شود و بلافاصله لمینیت می شود. این کار با حذف استفاده از حلال در منبع بدون نیاز به سیستم خشک کن بزرگ انجام می شود.
در مقایسه، برتریهای فناوریهای بدون حلال-بهخودی-واضح است:
- حفاظت از محیط زیست: دستیابی به انتشار صفر ترکیبات آلی فرار در انطباق کامل با سیاست های ملی زیست محیطی.
- تولید ایمن: از بین بردن خطرات آتش سوزی و انفجار ناشی از حلال ها.
- صرفه جویی در انرژی کارآمد: بدون نیاز به خشک کردن، کاهش شدید مصرف انرژی، سرعت خط تولید سریعتر.
- ایمنی محصول: بدون باقی مانده حلال، به ویژه برای بسته بندی با الزامات بهداشتی بالا، مانند مواد غذایی، دارو و غیره.
در نتیجه، فناوری لمینت بدون حلال، با مزایای جامع حفاظت از محیط زیست، ایمنی، کارایی و هزینه کم، انتخابی اجتناب ناپذیر برای توسعه پایدار صنعت بسته بندی نرم است. فناوری رایگان{2}}حلال نه تنها برای بهبود رقابت پذیری شرکت ها کلیدی است، بلکه مسئولیت مشترک ما برای حفاظت از محیط زیست است.