تقریباً 100٪ از چسب های بدون حلال مورد استفاده برای بسته بندی، چسب های پلی اورتان هستند. با توجه به اجزای مورد استفاده، دو نوع چسب بدون حلال وجود دارد، دو جزء و تک گروه. اصل واکنش های پخت مشابه است، اما عملکرد چسب، حالت کار و کاربردها برای موارد مناسب است. چسب دو جزئی به دو جزء اشاره دارد که به نسبت معینی مخلوط شده اند و سپس می توانند با واکنش های انجماد روی انواع بسترهای کامپوزیت بسته بندی نرم اعمال شوند. کلاسورهای تک گروهی به یک بایندر و هوای گروه تک اطلاق می شود. واکنش آب (رطوبت) در محیط توسط اثر اتصال شکل می گیرد که عمدتاً برای مواد کامپوزیتی برای بسترهای فیبری مانند کاغذ / پلاستیک، کاغذ / کاغذ مناسب است. از این میان، چسب های دو جزئی به طور گسترده در زمینه مواد کامپوزیتی بسته بندی نرم استفاده می شود.
استفاده از چسب های دو جزئی از فرآیند اختلاط جدا نیست. دو جزء A و B به طور یکنواخت از طریق یک میکسر توسط میکسر مخلوط می شوند تا پوشش و اختلاط به آرامی انجام شود.
الزامات اساسی مخلوط
در تولید مواد کامپوزیتی بدون حلال، الزامات اساسی اختلاط لاستیک عمدتاً شامل سه جنبه زیر است.
(1) نسبت مخلوط صحیح است. نسبت ترکیبی نسبت ترکیبی، یعنی نسبت ترکیبی عامل اصلی (-NC0 جزء) و عامل پخت (-0 جزء H) معمولاً یک نسبت وزنی است، نه حجمی. نسبت لازم به ذکر است که در فرآیند اختلاط بدون حلال، مفهوم عامل اصلی و عامل پخت با فرآیند اختلاط خشک متفاوت است. نسبت ترکیبی ذکر شده در اینجا فقط برای روش های اختلاط بدون حلال قابل استفاده است.
نسبت ترکیب برندهای مختلف معمولاً بین 100..50 تا 100..00 است. چسب C79 100..50، Hanzhuan 6029-2L / 7723-22 نسبت هیبرید چسب 100..90 است. در تولید واقعی، هنگام استفاده از مارک های مشابه با همان برند، مشتریان می توانند نسبت ترکیبی را بر اساس نوع محصولات کامپوزیت تنظیم کنند.
(2) این دو ماده باید کاملاً مخلوط شوند.
(3) زمان اختلاط، پوشش و زمان عملیات کامپوزیت باید با یکدیگر مطابقت داشته باشند تا نیازهای زمان باز شدن چسب را برآورده کنند. ساعات کار، از زمان استفاده از چسب های دو جزئی بدون حلال تا زمان عملیات پوشش دهی و اختلاط معمولی. در حال حاضر زمان باز شدن چسب های غیردارویی داخلی معمولاً 30 دقیقه در سمت راست است، اما مشخص است که زمان باز شدن چسب های مختلف بیشتر است.